You Never Let Go Of Me…..

After almost 90 days of campaigning for the 2010 election i’ve experience so much and learned things  i haven’t realized i was able to. Sa unang araw ng kampanya ko at paglabas sa kalsada upang magsalita at ipaliwanag ang plataporma ng mga kandidatong ikinakampanya namin kinabahan talaga ako although me kasama nman ako  na  tawag ay “kabuddy”,ganun pa man narealized ko pagkatapos ng kampanya n nakapagsalita pla ako at nkakumbinse pa ng boto pero ndi ko alam kung ano ang mga sinabi ko naalala ko na lang ang laging sinasabi ng isang leader ko” just allow the spirit of GOd to lead you and so true  hindi mo man alam ang sasabihin mo hindi ka hahayaan ng Diyos n mapahiya sa harap ng mga tao”,then pinanghawakan ko n ang salita n yun sa bawat araw ng paglabas at walang kapagurang pangangampanya namin.The election day is fast approaching at kinailangan n araw-arawin ang kampanya.Hindi ko nagawang araw-arawin ang pagpunta sa yc para makinig ng ilang instruction,magtiklop ng flyers,magdikit ng stickers sa likod ng komiks,magluto,at lumabas para mangampanya subalit naenjoy ko talaga ang pangangampanya dahil naniwala ako n ang taong ikinakampanya ko ay syang dapat mamahala sa bansang Pilipinas. Maraming magtatanong kung bakit siya ang dapat iboto, anu n ba ang nagawa niya, hindi ba ito kurakot, at kung anu-ano pa. Bilang isang kabataan n hindi pa botante siguro mas nanaisin mo n manatili na lang sa bahay at maghapong magtelebabad sa harap ng telebisyon,magkompyuter,o di kaya’y magpa lamig sa SM at maglakwatsa pero ako ndi ko n ito naisip sa mga araw n nangangampanya kmi sa kabila ng pagbibilad sa ilang araw n napakataas ng sikat ng araw,umuwi ng gabi,gumising ng maaga n wala namang sweldong tinatanggap kundi ang iyong buong pusong mithiin n sana’y sa pagkakaroon ng bagong mga pinuno ay ang pagkakaroon n rin ng bagong pulitika sa bansang aking sinilangan..Isa pa pala sa mga bagay n itatanong ng tao sa’yo kapag ikaw ay nangangampanya ay kung MAGKANO ang ibinabayad sa’yo ngunit isang lng ang sagot ko jan, sa loob ng ilang linggo naming pangangampanya ,pagsusuot ng baller,pamimigay ng leaflets,pagsusuot ng tshirt n kulay dilaw at green hindi kmi tumanggap ng pera o bayad dahil kmi ang kusang nagdesisyon n sumama at makiisa sa ginwang pangangampanya kaya wala silang maibabato n kmi’y naging bayaran

.para saan pa n binayaran kmi at kailngan naming magbilad sa arawan kung kami’y bayad n ,mas maganda siguro n kapag nangampanya kmi ay isabog n lamang ang mga baller.tshirts at anumang campaign parapernalias pero hindi yun ang ginawa nmin bagkus bumaba kmi;naglakad at inisa-isa ang bawat taong makakasalubong,nakatambay at hiningi ang kakarampot n oras upang marinig ang pagpapakilala sa kandidato namin.Matapos ang lahat ng pagod ay dumating n rin ang araw ng eleksyon : MAYO 10 2010, nag-stay lng ako nun sa bahay nakabukas ang telebisyon at nanunuod ng upadate ng nagaganap sa bawat sulok ng Pilipinas,kinakabahan at the same time sa kung ano ang magiging resulta, nagdadasal n nawa’y walang karahasang mangyayari kahit ndi nman iyon nwawala sa lahat ng eleksyon.Pagsapit ng gabi hindi ko alam kung bakit pero hindi ko nakuha pang matulog,hindi tumitigil ang isipan ko sa pagiisip kung anu na ang mangyayari kinabukasan ,kung ano n ba ang susunod sa bawat napapanuod ko na balita hanggang mamalayan ko ala-sais n pala ng umaga,nagpaalam sa isang kachat sa yahoo messenger at natulog saglit..Pagkalipas ng ilang oras nagising din ako at binuksan ang telebisyon muli subalit sa pagbukas ko ng telebisyon ay ang nanginginig n emosyon sa kung ano ang masasaksihan at ayun nga nangyare n ang nangyari makalipas ang ilang oras pinatay ko n ang telebisyon dahil alam ko n ang mga lalabas pare-preho rin lng nman ang ibabalita.Buong araw lng akong nasa bahay,hindi lumalabas(akala mo nagmumukmok pero hindi),umiiyak at nakatingin sa kisame.Unti unting nadudurog ang puso ko dahil sa mga naririnig ko sa balita subalit sa kabila ng mga nangyayari hindi ako nawawalan ng pag-asa n hawak parin ng Diyos ang mga kaganapan sa bansang ito.Marami ang umiiyak at halos isumpa ang hindi pagkapanalo ng isang kandidatong ipinapanalangin n sana’y syang mauupong lider ng bansang ilang taon nang lugmok ngunit ang bawat isang sumuporta at nagbigay ng boto sa kandidatong ito ay hindi sumuko at patuloy n nagtitiwala n may gagawin parin ang Diyos kahit sa huling laban.Nakakapanglumo n makitang ang pinaghirapan mo ay malapit ng mawalan ng saysay subalit niremind ako ng Lord sa salita Nya sa

Isaiah 41:13-”For I am the Lord, your GOd, who takes hold of your right hand and says to you,Do not fear; I will help you.”

With all of this things that is happening in our nation today GOd says to me “Do not fear, I will help you.”- an assurance that whatever happens even we win or not,He will still be there to walk with us and fight for us.I believe what I have done for this long weeks of campaigning have not been hidden in the very eyes of my God and though now i’m still grieving and feel dis-appointed,i know this won’t take long and we will still overcome the storms we are facing in this nation basta patuloy tayo n magtitiwala that”our labors will never be in vain”.We have done our part wholeheartedly but the battle ain’t finished dahil nagsisimula pa lamang ang pagkilos ng Diyos sa ating bansa kung patuloy tayong magkakaisa upang magkaroon ng TUNAY N PAGBABAGO sa bansang PILIPINAS
.Ang tunay n pagbabago ay nagsisimula sa buhay ng bawat isang Pilipino n bumuboto ng tama,tumatayo at hindi natatakot n ilantad ang katotohana,at nagtitiwalang sa bawat laban ay kasama natin ang Diyos at patuloy na hindi tayo iiwan in”good times or bad times”

"muling mamahalin ang bansang Pilipinas"

Nagpapasalamat ako sa Diyos n may mga tao Siyang ginamit at gingamit pa upang patuloy kong mahalin ang bansang sinilangan ko,at magpatuloy n lumakad sa daang may katiyakang buhay sa dulo…GODBLESS THE PHILIPPINES!!

Advertisement